پاتوق رایانه ای

«بِأبی أنْتُم وَ أُمّی، طِبْتُمْ وَ طابَتِ الأَرْضُ الَّتی فیها دُفِنْتُمْ»... پدر و مادرم فدایتان، شما پاک هستید و زمینی که در آن دفن شدید را هم پاک کردید... در مورد این قسمت از زیارت وارث میتوان بسیار سخن گفت و نوشت ولی آنچه بزرگان میگویند شیرینتر و آرامش بخشتر است. شهدایی که ما قربان صدقه آنها میرویم و با این شدت عاطفه آنها را خطاب میکنیم به گفته آیتالله جوادی آملی، هم خودشان پاک شده و هم زمین را پاک کردهاند. زمین، با منبر و موعظه پاک نمیشود ولی با خون شهید، بیشک پاک و مطهر میشود. مثل باران که پاککننده ظاهر زمین است، خون شهید، باطن زمین را پاک میکند. آن گونه که آب و آفتاب و خاک از مطهِّرات هستند، خون شهید هم مطّهِر است و باطن مردم و عمق زمین را پاک میکند و از این منظر برتر است. اینکه ما با یاد و نام شهید و فکر او آرام میشویم و جرأت میگیریم، به همین دلیل است که میل به طهارت و پاکی و پاک شدن داریم. فهمیدن این نکته سخت نیست که اگر شهدا نبودند زندگی چرخه بیهوده و افسرده وحشتناکی بود که برای خلاصی از آن، هیچ راهی جز مرگ نبود. شهدا که بندگان در اوج هستند راه خروج عزتمندانه را به ما یاد دادند و به ما فهماندند«عاقبت شهید نشدن، مرگ است». اگر آنها نبودند ما نمییافتیم و نمیدانستیم خون انسان میتواند خون خدا باشد و کار آب و آفتاب بکند. شدت علاقه ما به سیدالشهداء اگرچه مثل مُشک آمیخته با آب و گِل ماست ولی بیش از این به خاطر آن است که او گُل سرسبد و آقای شهدا و معشوق آنهاست. هرکه به حسین، نزدیک و شبیه و متصل باشد، برای ما گُلاب نابی است که بوی گُل از او به مشام میکشیم. سیدالشهداء یادگار علی و فاطمه و حسن است که همگی شهیدند. درود و سلام خدا و خوبان و ما ن پاتوق رایانه ای...

«وَ سَيَعْلَمُ الَّذينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ؛ بهزودى خواهند دانست به كدام بازگشتگاه برخواهند گشت.» (شعرا، آیه 227)ما به دیماه پر از حادثه عادت داریمتا به بهمن برسد داغ، به غایت داریماز ازل تا به ابد قاعده این است هنوزانتظار ظفر خون به شرارت داریم مردمی داغدیده و نازنین، در آرامش و معنویت، و با خانواده یا دوستان و همراهان، به زیارت قبر سردار شهید خود میروند. سرداری که چهار سال پیش، به دستور شرورترین رئیسجمهور شرورترین حکومت جهان و با ناجوانمردانهترین شیوه به شهادت رسید. در نیمهشبی که میهمان مردم عراق بود و در بیرون میدان جنگ. او را رودررو نکشتند، از آسمان و با موشکی غافلگیر کردند و ... . مردمی که عاشق این سردار هستند و به گفته کودک مجروحی که دلیل آمدنش را چنین میگفت؛ «حاج قاسم برای امنیت ما شهید شد و اگر فراموشش کنیم، نامردی است.» برای قدردانی از آن مرد بزرگ آمدند تا ناسپاسی و کفران نعمت نکرده و حاج قاسم و امثال او را تکریم کنند. چهارشنبه گذشته ما یک روز و دو انفجار از 90 روز و هزاران هزار انفجار غزه و چندین سال یمن و عراق و سوریه و فلسطین و افغانستان است که مردم جهان به چشم خود دیدند و از غصه افسردند و اگر حاج قاسم نبود، چهارشنبه گذشته حکایت روزمره ما میشد. اگر پرسیده شود چرا این مشکلات فقط در این کشورهاست و در جاهای دیگر نیست؟ باید گفت که عمده مردمی که حاضر به بندگی استکبار جهانی نشده و به بردگی آمریکا تن نداده و به ظلم نظام سلطه تمکین نکردهاند در این منطقهاند. برای آنها که نمیفهمند یا مسؤولیت پاککردن دهان سگ هار صهیون به آنها سپرده شده نمیتوان گفت، ولی به سایرین میتوان اینگونه گفت که مبادا فریب سفلگان را بخورید. بوسنی و کوب پاتوق رایانه ای...

آنگاه فرمود: «اى مردم! بدانید که من فاطمه و پدرم محمد است، آنچه ابتدا گویم در پایان نیز میگویم، گفتارم غلط نبوده و ظلمى در آن نیست، پیامبرى از میان شما برانگیخته شد که رنجهاى شما بر او گران و دلسوز بر شماست و بر مؤمنان مهربان و عطوف است. پس اگر او را بشناسید میدانید که او در میان زنانتان پدر من بوده و در میان مردانتان برادر پسر عموى من است، چه نیکو بزرگوارى است آنکه من این نسبت را به او دارم... و شما بر کناره پرتگاهى از آتش قرار داشته و مانند جرعه اى آب بوده و در معرض طمع طمّاعان قرار داشتید، همچون آتش زنهاى بودید که بلافاصله خاموش مى گردید و... تا خداى تعالى بعد از چنین حالاتى شما را به دست آن حضرت نجات داد، بعد از آنکه از دست قدرتمندان و گرگهاى عرب و سرکشان اهل کتاب ناراحتیها کشیدید...» از فاطمه گفتن و از او شنفتن، خیرات است برای عمری که میگذرد تا بیهوده نباشد. تجدید عهدی است تا آغاز و انجام انسانیت فراموشمان نشود. مرثیهای است برای غفلتی که در مورد او شد و آن فرصت بینظیر از دست رفت. مرهمی است برای انسانیت به سوگ نشسته در غم از دست دادن روح و معنای زندگی. همه این تَفَلسُف به کنار، عاطفهای است که مبنای عقلی دارد و مِهری است که گَرمی دلها و شوقی است که زندگی در این دنیای خاکی را برای هر مرغ باغ ملکوت، تحمل پذیر میکند. فاطمه شمعِ قلب و خورشید عالم است. او حرف حساب و کلمه کوثر کتاب خدا است. جمله زنان خوب عالم را میتوان در او خلاصه کرد. چون مادر است، خوبی از او تکثیر شده و اینگونه خیر کثیر شده است. و خیرات کثیر در نوشتن از اوست.مادر، کانون محبت و مرکز عاطفه است و فاطمه از کثرت محبت دخترانهاش به پدر، مادرِ رسول خدا نامیده شده است. «مادرِ رحمتٌ لِلعالَمین». پیام پاتوق رایانه ای...

دنیا نیرزد آن که پریشان کنی دلی / زنهار بد مکن که نکردست عاقلی / این پنج روزه مهلت ایام آدمی / آزار مردمان نکند جز مغفلی / باری نظر به خاک عزیزان رفته کن / تا مجمل وجود ببینی مفصلی / آن پنجه کمانکش و انگشت خوشنویس / هربندی اوفتاده به جایی و مفصلی / درویش و پادشه نشنیدم که کردهاند / بیرون ازین دو لقمه روزی تناولی / زان گنجهای نعمت و خروارهای مال / با خویشتن به گور نبردند خردلی جز این قسمت شعر سعدی شیرینسخن که گفته شد، در ادبیات ما بسیاری از شعرها و حکمتها و داستانها به بیارزشی دنیا و اهمیت حقالناس و دقت در بیتالمال پرداختهاند. و جز این، دین ما مملو از معارفی است که آدمی را بر مقوله معاد و بازگشت و حقیقت بازخواست و ضرورت طهارت مالی متمرکز میکند. شاید در مبانی اخلاق ما چیزی به اندازه پرهیز از مردمآزاری و حرمت لقمه حرام و دوری از مال مردم مهم شمرده نشده است. در یک کلام، مرگاندیشی که در فرهنگ ایرانی اسلامی موج میزند یکی از اصیلترین اعتقادات ما ایرانیان است که هرگز جای شوخی و اهمال و اشتباه نگذاشته و مسامحهگر و معاملهگران در این امور را بهشدت مؤاخذه کرده و به اشد مجازات سپرده است. فرهنگ ایرانی با نحله خونریزی که چنگیز و مغول و سان سوچی سرآمدانش هستند یا با سنت غارتگر آنگلوساکسونی که انسان را گرگ انسان میداند یا با پیشه دزدان دریایی که با دارودسته نیویورکیها شناخته میشود متفاوت است. تمدنهای ما در تاریخ با فکر و فرهنگ و ادب و هنر آمیخته بوده و زمانی که مهد تمدن غرب یعنی یونان و روم باستان در تفکر شکّاکی هراکلیتوس و پروتاگوراس غوطهور بودند، ایرانیان حدود 170 کیلومتر کانال سوئزی را حفر و لایروبی کردند که هنوز هم مورد استفاده است. این نوشته هرگز منکر ست پاتوق رایانه ای...